موبوکراسی یا دموکراسی ؟!؟

یه گزارش خبرروز، محمد ناصریراد در یادداشتی آورده است:

در این مقاله سعی بر آن است تا به بررسی تفاوت ها و نقاط اشتراک بین موبوکراسی و دموکراسی پرداخته شود.

و اما در ابتدا، موبوکراسی چیست؟
موبوکراسی (Mobocracy) از کلمه موب به معنی حرکت یا انگیزش شور و احساسات گرفته شده است.

در اصل موبوکراسی به شکلی از حکومت گفته می‌شود که سیاست‌مدارانش صرفاً با تکیه بر احساساتی کردن و شور و انگیزه دادن رأی مردم را گرفته و بر حکومت و قدرت تکیه می‌زنند.

زمام امور در موبوکراسی‌ها در سطوح مختلف در دست افراد بی‌کفایت، قانون‌شکن و حتی اراذل و اوباش است.

این نوع حکومت‌ها معمولاً در میان بحران‌ها، تحولات و شورش‌ها به وجود آمده و بیشتر مبتنی بر ترس، هیجان و احساسات عامه مردم و قدرت افراد سودجوست.

هر نظام سیاسی یک صورت مقلوب (قلابی شده)  نیز دارد و برخی موبوکراسی را صورت مقلوب «دموکراسی» می‌دانند.

از ویژگی‌های اصلی دموکراسی یا همان مردم سالاری را می‌توان به مشارکت آگاهانه مردم در همه عرصه‌ها به خصوص انتخابات اشاره کرد.

در نظام دموکراسی مردم یا رأی‌دهندگان به این مساله آگاهی دارند که چرا رأی می‌دهند، به چه کسی رأی می‌دهند و رأی آنها چه نقشی در تعیین سرنوشت‌ خود و جامعه شان دارد.

اما در نظام موبوکراسی از عامه مردم که فاقد آگاهی لازم سیاسی هستند، سوءاستفاده می‌شود.

اما این در حالیست که افلاطون از منتقدان دموکراسی بوده و آن را بدترین نوع حکومت دانسته‌است و بر این اعتقاد بود که حتی دموکراسی حکومت مردم نادان است. البته این نگاه افلاطون بی تاثیر از شرایط دوران حیات افلاطون و شکست آتنِ دموکرات در برابر اسپارت، نبوده و نیست.

از نظر منتقدین حکومت دموکراتیک؛ اکثر مردم شایستگی لازم برای تصمیم‌گیری در مسائل سیاسی را ندارند. از نظر ایشان، دموکراسی مانعی برای برنامه‌ریزی متمرکز و تصمیم‌گیری قاطع است و مسیر پیشرفت را دشوار می‌سازد.

ارسطو نیز با آن که فوایدی برای انواع حکومت قائل بود، مردم سالاری را حکومت تهی‌دستانی می‌دانست که مانند توانگران از فضیلت میانه‌روی و اعتدال برکنارند.

سیاست‌مداران موبوکرات نیازهای مقطعی‌ای را که هر فرد و یا هر گروهی از مردم دارند، برجسته می‌سازند و فرد یا گروه مذکور را در همان مقطع خاص تحریک می‌کنند.

در موبوکراسی‌ها، سیاست‌مدار موبوکرات فردی است که با مشت گره کرده در میان مردم ظاهر می‌شود و از مردم می‌خواهد برای او هیجان نشان دهند و هیاهو کنند.

مردم یا ماب‌ها نیز در چنین نظامی تحت تاثیر سیاست‌مدار موبوکرات قرار می‌گیرند و هیچ‌گاه به این فکر نمی‌کنند که شخص مقابل آنها اگر به قدرت برسد مشکلات مردم را با چه امکانات و زمینه‌هایی و کدام شیوه حل خواهد کرد.

دیدگاه نیوز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید