نگاهی بر “تئاتر ترانسفر” و ترانسفر به دیدگاه‌های جامعه بشری بدون تأمل

تئاتر ترانسفر به قلم امیر بهبودنیا است که در این اثر هم امضاء مخصوص خود، نام خود در نمایشنامه‌هایش می‌آورد و با خود شوخی می‌کند، مشاهده می‌کنیم.

 کارگردان این اثر، شهرزاد بداغی است و این اثر یکی از راه یافته به جشنواره 36 تئاتر استان فارس است که آدم رو به فکر در باب جامعه بشری ایران فرو میبرد که در ادامه با هم مورد بررسی قرار میدهیم.

لاک لاین: زن و مردی در ترکیه به دور از فهمیدن خانوادهایشان با هم ازدواج کردند. مادر دختر که با شوهر جدیدش مشکل خورده، از ایران به ترکیه می‌آید و به خانه‌ی دخترش می‌آید. دختر زن به خاطر خصومت مادرش با شوهرش، شوهرش را با گریم و لباس به شکل دختر در می‌آورد. 

این تئاتر را می‌توان در دو وادی ظاهر و زیر لایه بررسی کنیم. 

لایه‌ی ظاهری این اثر را می‌توان به صورت‌های ذیل تفسیر کرد:

– تفاوت در طیف تفکری سنتی، به نمایندگی مادر، و مدرنیته، به نمایندگی دختر، را برسی کرد و همچنین تعصباتی که سبب ویرانی زندگی نسل سنتی شده ولیکن این نسل سنتی همچون خرچنگ‌هایی که درون آب در حال جوش هستند، متوجه نابودی خود نمی‌شوند و در مردابی گیر کردن که به اشتباه نسل مدرنیته را نیز درونش آن فر میبرند و سبب نابودی این نسل می‌شوند دانستند.

– بیان مشکلات زنانگی و مردانگی که اگر بخواهیم این مورد را بررسی کنیم، میبایست به بخش زیر لایه ورود برویم.

زیر لایه این تئاتر که میتوان به تفکرات یین یانگ، در مسائلی همچون، زنانگی و مردانگی، پدر طاغوتی یا مذهبی که در تظات هم هستند، دانست.

 ایده این یانک امر را در طراحی صحنه نیز مملوس است. وجود آکواریوم در بالا چپ صحنه، به نشانه زن، و اتاق پرسوناژ مرد در راست بالای صحنه در کف سالن تئاتر، به نشانه‌های عدم موفقیت‌های مردانه انیومس و توانایی زنان در این بخش و بدست آوردن دغدغه‌های انیموس، دانست. می‌تواند گفت با تقکر مرد در پایین سمت راست و دختر و مادر در صحنه‌های در کنار آکواریوم آشپزخونه سمت چپ قرار میگیرند و این امر ما را به این فکر فرو میبرد، آیا در این فضای خفتگان و متعصب مردها توانی ارضا تمایلات آنیموس را دارند؟ در جواب باید بگویم خیر چون همانگونه که این تئاتر بیان میکند در دنیای سواستفادگر امروز کارفرماین با نگاهی جنسیت زده دختران را استخدام میکنند و در سوشال نیز محتواها به دور از سطح کیفی ویو می‌خورند و کافیست هنری توسط دختران ساخته شود تا ویو بگیرد.

حال اگر از خود تئاتر بگذریم، این سوال پیش می‌آید که این تئاتر چگونه انسان را به فکر در باب کرد جامعه‌ی ایرانی فرو می‌برد؟ 

1. سوال این پاسخ در برخورد مردم با مسئله تغییر جنسیت و مسائل زنانگی و مردانگی نمایش است. زمانی که تماشاچیان این تئاتر که قشر فرهنگی جامعه را تشکیل می‌دهند به هم‌چنین مسائل دردناکی و تأمل بر انگیز می‌خندند فقط نشان بر، خستگی مردم از فکر کردن و یا کوته بینی آن‌ها، است که هر که دو نگران بر انگیز است انسان را به حماقت پیش می‌برد همانگونه که در دیالوگ مادر می‌شنویم: 

…فکر کردی منم مثل تماشاچیان این تئاتر احمقم….