به گزارش خبرروز، داریوش ثمر نویسنده و کارگردان شیرازی در یادداشتی با عنوانِ “فَنس فلزی ازهنر با رو کشِ برگِ پلاستیکی!” آورده است:
دگر گشت فرهنگی در دنیای مجازی (فَنس گیاه نما) است، بر سیم های فلزی سرد، برگ مصنوعی بنا میشود!
البته این صفت مصنوع بودنِ فرهنگ پروریِ مجازی،
امکان تحول به سوی مثبت هم دارد که به بیداری و هوشیاری کاربر مجازی برمیگردد، باید تفاوت ها را شناسایی کند و فقط کاربر خالی مجاز نباشد ،
(ببیند و بگذرد و برود!)
کارِ کاربرِ بی بهره است، کاربر مجازی باید “مخاطب” باشد واکنش نشان دهد و گوش شنوا و قوه تفکیک و تمیز از نظر فرهنگی در او فعال باشد، “مخاطب” باید آنانی را که با صدای بلند و بی قید و بی جهتِ عربده فرهنگ میزنند را کنار بزند تا طنینِ نرم فرهنگ را از خطاها و اشتباهات تشخیص دهد.
مخاطب فرهنگی باید همراه فرهنگ باشد و فعال در فرهنگ باشد. این باید یک قید عمومی در هنجار زیبانگری است بایدِ فرهنگی است.
دوستان گفتم خطاها و اشتباهات چه تعمدی باشد چه سهل انگاری ذاتی! خطا و اشتباه است اجازت دهید نمونه آورم و این آرامش را در درون داشته باشید که نمونه هایم ممکن است در گستره خود حتی شما را هم در آن دایره قرار دهد (پس با عدم تخاصم و تفکر در اینکه سخنم کنایه است !!)
(محتوا را دریابید) و هرگونه هم که ادراک کنید،
هرگونه هم که برداشت کنید من گفت خویش را بنا بر آنچه قلبی احساس میکنم، میگویم.
گفتم نمونه میآورم از اشتباهات و خطاهای گسترش فرهنگ درمجازی این باشدکه ؛ در باب ارکان مختلف فرهنگی از سنتها، باورهای فرهنگی جشنهاو فی المثل (گاه شمار جشن های باستانی) را در یک پیام روزانه ارائه کنیم بگوئیم اکنون مهرگان است یا امروز بهمن گان است سده است و بگوئیم به عنوان فرهنگ پرور مرور روز کنیم که؛
در این روز چون است و چنان است .
این موارد تقویمی هیچ حاصل فرهنگی ندارد !
اتفاقا ذهن را کُند میکند در فرهنگ یعنی با پیام ۴خطی یک ادمین محترم در باب یک مساله فرهنگی متروک نه آنکه آن سنت فرهنگی جلا میابد ، بلکه مخاطب فکر میکند دیگر در این باب هم فهمیده و فرهنگ بجا آمده! عنوان و تیتر خود تیشه بر ریشه اصل موضوع میزند. این کار تقویمی فرهنگی مخرب است.
جز بی ارزش کردن یک جشن باستانی در اندازه یک پیام مجازی حاصلی ندارد. آقایان ، دوستان فرهنگ پرور! و متولی گروه های مجازی فرهنگ؛
! لطفا فرهنگ را از حقیقت خودش به پرتگاه مجاز خودت نکشانید،
زیرا اشتباه است
زیرا خطا است
چون بی خبر از ارزش و بی فضیلت عمومی و بی برگزاری رسمی و سنتی و بی برپایی آن آیین به دلیل عدم انطباق با فرهنگ حال حاضر آن جشن توسط خطای شما عزا میشود، کدام بهمگان در صفحه موبایل میتوان برقرار کرد؟ با آیکون هایی که چینی یا غربی ها برایت طراحی کرده اند؟ شبیه کیک و گل است و ..؟ آری با آنان رسالت فرهنگی انجام دادی؟ یا ندادی! یا با کپی کردن زیر نویس تقویم؟ امروز جشن فلان است؟ روز بهمان است؟ این که در پانویس تقویم روزانه همه میبینند؟ آیا زین سبب باز ارسال و کپی رویداد تقویمی شما اکنون معلم فرهنگ گشتید؟
پس با همان فروتنی و آرامشی که مقال مرا میخوانی این مجال را داشته باش که این کلمات در گوش تو چون (بانگ جرس) فریاد کند ای خفته از خواب غفلت بیدار شو و فرهنگ را لطفا تخریب نکن که هیچ جشنی ، هیچ فالی، هیچ تکه شعری، هیچ سخن حکیمانه ایی از این دستی که دستچین کردی موجبات ارتقا فرهنگ را ایجاد نخواهد کرد مگر موجبات بسط خطا و اشباهات جای (ارتقاات) شود و دقیقا خطای شما مثل همین واژه ارتقاات غلط املائی است و افسوس که این تکاهل شما بی آنکه بدانی و ببینی ترا در پوستین که نامرئی است قرارت داده چون داستان لباس پادشاه غرقه در پوشال وهم بی البسه فرهنگ فرماندار فرهنگی میشوی و دفتر و دستک مجازی ات هم خدمه ها و حشمه ها یی چون خودت پرورش میدهد با نیت هایی محافظه کار ، نامعلوم ، این که اظهار میکنم و در این مقاله معترض میشوم شواهدی مخفی نیست .
تازه نیست و تجربه ایی است که به همان اندازه که این دستگاه و تکنولوژی مجازی قدمت دارد اشتباه تو نیز در فرهنگ قدرت دارد!
ما با عموم هنرمندان و هنردوستان در گروه های مجازی روبرو هستیم که عمدتا مکنت خود را درسکوت میدانند، پیشکسوتان همیشه کم گو و با ارزش، یاران هنرمند با شخصیت کم توقع از همه چیز ، آرام، خوش خلق، افرادی با خصلت های عمدتا صبور بی تظاهر و بی تفاخر ، از زبان خموشان به شما بسط دهنده فرهنگ در مجازی فریاد کنان میگویم :
اگر نیت خیر فرهنگی هم داشته باشی و بی قضاوت شما را خادم فرهنگ بدانم ، جانم ،برادرم از اشتباهات تو در گسترش فرهنگ فقط به شکل تیتر، باز ارسال پیام بی اساس، سخنان حکیمانه بی مقدمه بی مشارک مخاطب در تبیین محتواها و… و این سه نقطه آخر یعنی و بیشتر آنچه در مجازی هنر میگذرد یا اخباری است یا تکراری
بله با این مدل فرهنگ پروری بی روح فقط (فنس فلزی از هنر با رو کش برگ پلاستیکی) ساختی!.
به در آی از این ندانستن
تفاوت فرهنگپرور و پوسته فرهنگی نمای مجازی همین است.
باسپاس از شما
شاگرد هنر داریوش ثمر.
۲۶دی ماه ۱۴۰۲.
نظر شما در مورد این مطلب چیست؟ نظرات خود را در پایین همین صفحه با ما در میان بگذارید. 👇
این گفت، بسیط گفت شگرفی است از گفت های ناگفته ای که حتی هنوز نیچه آن گفت را نتوان گفت که آیا توان چنین گفت را توانست که گویش کند گفت واقعیت فراتر از حقیقت را!؟ روشن گفتم گفت خویش را تا آگاه کنم شما را که مخاطب ملزم به گفت شوریده است تا نافع و ناصر خلاف مخاطب بود… مخاطب فریاد دهشتناک با شکوه میشود تا آنتی مخاطب به جایگاه واقعی اش باز گردد. تمام.