رامهرمز یکی از گرانترین بازارهای استان خوزستان

نوشته ای از فرشاد کلانتر: “” گرانی “”

بیشک رامهرمز یکی از گرانترین بازارهای استان خوزستان و متاسفانه در حد قیمتهای ماهشهر و امیدیه است که این شهرها بعلت زندگی شهری و حقوق تورم زای شرکتی و عدم داشتن محصولات کشاورزی و دامپروری ، از گرانترین بازارهای کشور هستند
بخشی از گرانی ، زاییده مشکلات کلان اقتصادی کشور و تحریم های اقتصادی و سوء مدیریت های کلان و اشتهای بیش از حد نظام مدیریت کشور در فروش همه چیز و بدون در نظر گرفتن نیاز داخلی و بدون در نظر گرفتن تنظیم بازار داخلی است که در این بحث ، جایی بحثی نداشته و هر چند نگارنده ، با توجه به شناخت دقیق توانایی ها و امکانات بالقوه خدادادی کشور ، کم کردن اثرات تحریم و امکان جبران اثرات منفی تحریم ها را با استفاده از غیرت ملی و مدیریت استراتژیک بحران و بسیج امکانات دولتی و مشارکت مردمی و تولید همه محصولات موجود در جهان در کشور را قبول داشته و شکستن کمر اقتصاد کشور را نتیجه خیانت عده ای از مسئولین و یا کم سوادی و عدم اعتقاد به معجزه توان ملی و مردمی میدانم

و اما فاکتورهای مهمتری در درون شهر ، یک گرانی و تورم و فقر گسترده ای را ، بوجود می آورد که متاسفانه مردم بعلت عدم توجه به ریشه مشکلات ، کمتر بدانها توجه میکنند
بسیاری از گرانی ها در شهرها ، نتیجه عدم نظارت ادارات مربوطه و عدم تسلط بر مسائل تخصصی هر صنف و منفعت طلبی و زد و بند نیروهاو مدیریت های صنوف که
خود از ذینفعان سود صنف هستند، است.

عدم برنامه ریزی جهت تامین مایحتاج مردم شهر و نیاز بازار شهر و عدم تاسیس انبارهای لازم در یک شهر ، یکی از مهمترین علل گرانی و کمیابی نیازهای مردم یک شهر است.
_ اختلاف شدید قیمت این بازار با بازار شهرهای مجاور ، ناشی از چند ضعف در شهر است ، از جمله ضعف سیستم نظارت در اتحادیه صنوف و اداره بازرگانی شهر و طمع بیش از حد اکثر فعالین این صنف و ضعف بخش صنعت و معدن در تامین میوه با روشهای و از مراکز ارزانتر برای طول سال بازار شهر و منطقه
_ در حالی که در چندماه گذشته انجیر در کنار باغهای پل دختر و باغهای یاسوج ۱۲۰۰ تومان بوده ، انجیر در رامهرمز بین ۳۰هزار تومان تا ۴۵ هزار تومان فروش رفته است
با توجه به خالی بودن سردخانه ادارات دولتی در بیش از ده سال گذشته ، آیا امکان نگهداری میوه در اینچنین سرخانه هایی و خرید مستقیم از بازارهای مستقیم و باغهای میوه شازند و شیراز و یاسوج و شهرکرد و تبریز ، وجود ندارد ؟

یک مرکز سردخانه دولتی و دو سردخانه بخش خصوصی ، در دماهای زیر صفر و بالای صفر و چندین سرمایه گذار در حال انجام مراحل تاسیس ، زمینه مناسبی برای ایجاد بخش های پشتیبانی و نگه داری میوه و تره بار شهر را دارد که میتواند با یک برنامه ریزی مناسب ، بسادگی و در کمترین زمان ممکن ، قابلیت نگهداری میوه وتره بار و خرید از خود باغات با قیمت بسیار مناسب تر و در مسیر ایجاد رفاه و سلامت همشهریان ، قدم برداشته شود .در بخش منسوجات و تولیدات فلزی و تولیدات صنایع پتروشیمی و …… ، ضعف تجاری شهر و عدم ارتباط با مراکز تولیدی و مراکز وارداتی و عدم انبارداری و عدم ارتباط با مراکز تولید هر محصول در کشور و عدم برنامه ریزی در تاسیس واحدهای صنعتی و کارخانجات تولید دستگاههای صنایع مختلف ، نقطه ضعف شدید مسئولین شهری است که با تجارت و صنعت ، آشنایی مناسبی ندارند و باعث کمبود اجناس و بالا رفتن قیمت ها و تورم در یک شهر هستند.

در صورت شناخت انبارداری و گسترش انبارداری در شهر و تامین مایحتاج مردم ، از طرفی کنترل قیمتها توسط سیستم های نظارتی ، آسانتر و قیمت ها در شهر بصورت یکنواخت تر و با نوسان کمتری در طول سال خواهد داشت .
امید است با افزایش تعداد انبارها و افزایش واحدهای تولیدی و تجاری شهر ، قیمت اجناس مایحتاج مردم در شهر ، با قیمت های مناسب و یکنواخت و نوسان کمتر ، بدست مردم شهر و شهرهای اطراف برسد .
انشاءالله