۱۴۰۴-۰۹-۱۸ | ۱۸:۳۹
230199

مرتضی حسین‌پور: بازیکنان از شرایط مالی فوتبال ساحلی راضی نیستند و مجبورند شغل دوم داشته باشند. امیدوارم حداقل نصف سرمایه‌ای که در فوتبال چمن هزینه می‌شود، به فوتبال ساحلی نیز برسد.

مصاحبه اختصاصی دیدگاه نیوز با مرتضی حسین‌پور؛ بازیکن فوتبال ساحلی

مرتضی حسین‌پور، متولد ۱۳۷۴/۶/۳ در نوشهر، ساکن همین شهر است.

او دارای دیپلم رشته انسانی و در پست مهاجم بازی می‌کند. تجربه بازی در تیم‌های شهریار ساری، موج سواران نوشهر، آداک نوشهر، فولاد هرمزگان، شهرداری بندرعباس و شیبا البرز را دارد و یک بار نیز به اردوی تیم ملی فوتبال ساحلی دعوت شده است.

درباره مسیر فوتبالی خود و چگونگی ورود به فوتبال ساحلی بگویید.
من ابتدا بازیکن فوتبال چمن بودم و دو سال در رده‌های جوانان و امید تیم آسیا ویژن تهران بازی کردم. سپس به لیگ دست سوم چمن رفتم. بعد از آن، از طریق آقای پیمان حسینی با فوتبال ساحلی آشنا شدم و به این رشته نقل مکان کردم.

چرا تیم آداک نوشهر را برای ادامه فعالیت انتخاب کردید؟
آداک نوشهر تنها دو سال در فوتبال ساحلی فعالیت داشت. سال اول با این تیم قهرمان لیگ یک شدیم و سال بعد در لیگ برتر به مقام پنجم رسیدیم. متأسفانه به دلیل مسائل مالی، تیم منحل شد.

تجربه حضور در مسابقات فوتبال ساحلی ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نسبت به سال‌های گذشته پیشرفت چشمگیری داشته‌ایم. امکانات بهتر شده و انشالله با ورود تیم‌های بزرگ چمنی مانند استقلال، پرسپولیس، تراکتور و سپاهان، این رشته سریع‌تر پیشرفت کند.

سطح لیگ فوتبال ساحلی ایران را در مقایسه با سایر کشورهای آسیایی چگونه می‌بینید؟
فوتبال ساحلی در ایران به ویژه در سال‌های اخیر پیشرفت زیادی داشته است. تیم ملی نتایج خوبی کسب می‌کند و به نظر من سطح لیگ ایران از آسیا فراتر رفته و به سطح جهانی نزدیک شده است. لیگ ما منظم و حرفه‌ای است و باشگاه‌ها نگاه حرفه‌ای‌تری به این رشته دارند.

یک خاطره فراموش‌نشدنی از دوران حضور در آداک نوشهر؟
سال قبل از پیوستن به آداک، با فولاد هرمزگان قهرمان لیگ یک شده و به لیگ برتر صعود کردیم. سال بعد با آداک دوباره قهرمان لیگ یک شدیم که برایم بسیار شیرین بود.

تفاوت تمرینات و آمادگی جسمانی فوتبال ساحلی با فوتبال چمن چیست؟
پاسخ: در فوتبال چمن، تیم‌ها معمولاً برای پیش‌فصل به مدت یک هفته در زمین ساحلی تمرین می‌کنند تا سریع‌تر به آمادگی برسند. اما در فوتبال ساحلی، ما حدود ۵ ماه تحت فشار لیگ هستیم که فشار فیزیکی و روانی زیادی به بازیکنان وارد می‌کند.

هدف حرفه‌ای شما برای آینده چیست؟
پاسخ: هر بازیکنی در سراسر دنیا آرزوی پوشیدن لباس تیم ملی را دارد. من نیز از این قاعده مستثنی نیستم و امیدوارم روزی برای تیم ملی کشورم بازی کنم.

بزرگترین چالشی که در فوتبال ساحلی با آن روبرو بوده‌اید؟
صادقانه بگویم، بسیاری از بازیکنان از شرایط مالی فوتبال ساحلی راضی نیستند و مجبورند شغل دوم داشته باشند. امیدوارم حداقل نصف سرمایه‌ای که در فوتبال چمن هزینه می‌شود، به فوتبال ساحلی نیز برسد.

نقش هواداران نوشهری در موفقیت تیم را چقدر مؤثر می‌دانید؟
معتقدم زیبایی فوتبال به تماشاگران آن است. هواداران نوشهر در اکثر بازی‌های خانگی، ورزشگاه را پر می‌کردند و من از همه آن‌ها سپاسگزارم.

توصیه شما به نوجوانان علاقمند به فوتبال ساحلی چیست؟
فوتبال ساحلی حتی از فوتبال چمن سخت‌تر است. هر کس که می‌خواهد به صورت حرفه‌ای وارد این رشته شود، باید تلاش زیادی کند و سختی‌های آن را بپذیرد.

آیا در آینده به مربیگری یا مدیریت ورزشی علاقه دارید؟
پاسخ: بله، قطعاً دوست دارم پس از پایان دوران بازی، در عرصه مربیگری یا مدیریت فعالیت کنم.

احساس قهرمانی و چالش‌های یک فصل موفق را چگونه توصیف می‌کنید؟
پاسخ: من چهار قهرمانی در لیگ یک دارم. لحظه قهرمانی بسیار شیرین است، زیرا نتیجه تلاش یک فصل سخت را می‌بینید. چالش‌هایی مانند مصدومیت و فشار مسابقات وجود دارد، اما با قهرمانی همه سختی‌ها فراموش می‌شود.

در پایان چه صحبتی دارید؟
پاسخ: از همه مربیانی که در این سال‌ها زحمت کشیده‌اند تشکر می‌کنم. به ویژه از آقای آشتیانی، سرمربی تیم شیبا البرز، که امسال با هم قهرمان لیگ یک شدیم و مانند یک پدر دلسوز برای تیم و بنده زحمت کشیدند.

نظر شما در مورد این مطلب چیست؟ نظرات خود را در پایین همین صفحه با ما در میان بگذارید. 👇


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *