استعداد در هندبال

کارشناس : شیما روحانی

.

در رشته مهیج هندبال بعنوان مادر ورزشهای توپی، شناخت عوامل آمادگی جسمانی بسیار اساسی میباشد زیرا این عوامل بعد از عبور از مراحلی مانند وراثت، علاقه، هوش، آموزش صحیح و …، به ورزشکار کمک میکند تا علاوه بر رسیدن فیزیک بدنی مناسب رشته و حتی پست ورزشکار، سریعتر پیشرفت کند و کمتر دچار آسیب دیدگی شود و در نتیجه سالهای طولانی تری در رشته مورد علاقه خود به فعالیت بپردازد.

در هندبال داشتن فاکتورهای آمادگی جسمانی همچون قدرت و استقامت عضلانی، استقامت قلبی-عروقی، سرعت عمل و عکس العمل، توان، تعادل، چابکی، انعطاف پذیری و درصد چربی بدن حائز اهمیت میباشند.

به منظور انداره گیری هر کدام از این عوامل، آزمونهای تایید شده جهانی وجود دارند که به مربیان در شناخت مستعدین کمک میکنند، البته همانطور که پیشتر اشاره شد در کنار این فاکتورها باید عوامل دیگری مانند وراثت (سن، جنسیت، اندازه پهنای دست، قد و…)، تناسب و ثبات میان تنه، هوش هیجانی و هوش اجتماعی فرد، قوه تشخیص و بهترین تصمیم گیری در شرایط پیش رو و … را در نظر گرفت.

در کشور ما مبنای استعدادیابی در رده پایه ۴ ویژگی فیزیک بدنی، سطح تکنیکی و تاکتیکی بازیکن، وضعیت آمادگی جسمانی و شخصیت ورزشکار میباشد.

فیزیک بدنی با در نظر گرفتن ژن فرد، شرایط رشدی، تغذیه و تمرین اصولی تقریبا قابل پیش بینی و کنترل است. مباحث آمادگی جسمانی که به اختصار توضیح داده شد و سطح تکنیکی و تاکنیکی نیز با تمرین و برنامه منسجم به مرور زمان شکل میگیرد و بهبود پیدا میکند.

در این میان شخصیت ورزشکار کمتر مورد توجه قرار میگیرد در صورتی که اتفاقا بسیار چالش برانگیز است چرا که در رشته های گروهی این موضوع نسبت به رشته های انفرادی پر رنگ تر میباشد، چه بسا بازیکنان مستعدی که به دلیل عدم تطابق و سازش فرهنگی و شخصیتی (در هندبال به جسارت و شجاعت و هوش هیجانی قابل کنترل و شخصیت برونگرا نیاز است) در راستای تیم و اهداف آن نبوده و بسیار ضربه خورده اند یا خیلی زود کنار گذاشته شده اند.

امید به اینکه با سرمایه گذاری مناسب و آموزش صحیح به مربیان استعدادیاب و نخبه پرور و همچنین استفاده از اصول علمی و به روز، جهت کشف استعدادها به همراه بدنی سالم و شخصیتی اخلاق مدار روز به روز شاهد پیشرفت هندبال در کشور باشیم.