مشکلات و گلایه رانندگان تاکسی در شهرستان مسجدسلیمان

اسماعیل فتحی شهنی – دیدگاه نیوز / رانندگان تاکسی می گویند اگر درآمدمان زیاد هم باشد چون روزانه آن را دریافت و خرج خانه می‌کنند در واقع چیزی برایشان باقی نمی ماند، همشریان هر روز چندین بار سوار تاکسی می شوند و شاید هیچ گاه به سختی کار این قشر فکر هم نکرده باشند. یکی از سخت ترین شغل ها، «رانندگی تاکسی» است که باید در تمام فصول سال از صبح تا شب در خیابان رانندگی کنند و اگر چند روز به مسافرت بروند یا بیمار شوند و فرصت کار کردن را از دست دهد از مزد آن روز بی بهره هستند.

در میان رانندگان تاکسی افراد مسن را می بینیم که همچنان به فعالیت مشغول هستند. راننده تاکسی‌شدن کار ساده‌ای نیست. قبل از اینکه سند و پلاک یک خودروی زرد به نامتان بخورد و در یکی از خطوط تاکسی مشغول شوید باید هفت‌خان رستم را پشت سر بگذارید. تهیه خودروی تاکسی، صدور مجوز از سوی تاکسیرانی و گواهینامه مربوطه، تنها بخشی از پیچ و خم های فعالیت در این شغل است اما بعد از اینکه راننده تاکسی در این شغل مشغول فعالیت شود تازه باید پای درد و دل هایش بنشینی تا با آن ها همدل و سختی شغلشان را درک کنی. عده ای تصور می کنند که رانندگان تاکسی درآمد آنچنانی دارد. این درحالی است که تعداد زیادی از این قشر گلایه از کمی درآمد و به قول خودشان «بی برکتی» پولشان دارند.

تعدادی از رانندگان تاکسی معتقدند که اگر درآمدشان زیاد هم باشد چون روزانه آن را دریافت و خرج خانه می‌کنند در واقع چیزی برایشان باقی نمی ماند. یکی از رانندگانکه  در خط مرکز شهر مشغول فعالیت است که می گوید: کرایه این خط ۲۰۰۰ تومان است که در برابر اصطهلاک تاکسی پولی نیست. 
علاوه بر اینکه عده زیادی از این راننده تاکسی ها می گویند: متأسفانه مسافران به نگاه تحقیر آمیز به ما نگاه می کنند. حتی راضی نیستند کیف پول خود را باز کنند و ببینند پول خرد دارند یا نه! اکثرشان ۱۰هزار تومانی می دهند.
داستان گران‌ شدن کرایه تاکسی‌ها هم که ماجرای دیگری است. در حالی که رانندگان تاکسی از این میزان افزایش ناچیز خوشحال هستند که مردم احساس نارضایتی و گلایه مندی دارند. البته نا گفته نماند که گران شدن کرایه ها را حق مسلم رانندگان می دانند.
آنها می‌گویند اعتراض هرساله نسبت به افزایش نرخ کرایه تاکسی‌ها به عادتی بین مردم تبدیل شده و گریزی از آن نیست. مردم نارضایی خود نسبت به سایر مسائل را در قالب اعتراض به کرایه تاکسی‌ها نشان می‌دهند تا شاید بتوانند بخشی از بار و فشار روانی که بر آنها تحمیل می‌شود را کم کنند.
وی می گوید: برای اکثر مردم بحث در خصوص افزایش کرایه‌های تاکسی‌ها شروعی برای اظهار نظر در مورد دیگر مسائل و اتفاقاتی است که در جامعه می‌افتد و مردم از آن‌ها ناراضی‌اند. مسافران چانه‌اشان را با اعتراض به افزایش چند درصدی کرایه‌های تاکسی گرم می‌کنند و اغلب تا آخر مسیر در ارتباط با مسائل ریز و درشتی که در بسیاری از موارد اطلاعات چندانی راجع به آن ندارند صحبت می‌کنند.
در این میان رانندگان تاکسی ناچارند بدخلقی‌ها، رفتارهای ناشایست، درگیری‌های لفظی مسافران را تحمل کنند تا جریان گران شدن کرایه‌ها عادی شود.

بیکاری در جامعه باعث شده است که تعداد زیادی از افراد به سمت مسافرکشی پناه می برند. متأسفانه تاکسی ها بر خلاف تصور مردم همیشه دچار مشکلات معیشتی هستند. طی چند سال گذشته با رشد قارچ گونه تاکسی نماها قدرت درآمد رانندگان تاکسی کاهش یافته است.

یکی دیگر از رانندگان تاکسی بیان کرد خطی که من در آن کار می‌کنم در بسیاری از ساعات روز مسافر ندارد و ما ناچاریم مدت زیادی را صبر کنیم تا ۴ نفر سوار ماشین شوند. در این بین مسافربرهای شخصی که از این مسیر می‌گذرند‌‌ همان تعداد مسافر محدود را هم سوار می‌کنند! در نتیجه یکی دو نفری که در این گرما سوار تاکسی ما می‌شوند از انتظار خسته شده و پیاده می‌شوند و سوار‌‌ همان مسافربرهای شخصی می‌شوند تا سریع‌تر به مقصد برسند.

وی می‌افزاید: مسافربرهای شخصی امانمان را بریده‌اند و حسابی کاسبی‌مان را کساد کرده‌اند. به محض اینکه یک عابر وارد خیابان می‌شود، انواع ماشین ها مقابلش توقف می‌کنند و این امر به کار ما لطمه زده است. امنیت مسافر در خودروهای حمل و نقل عمومی بیشتر است و نیاز است درباره استفاده از خودروهای عمومی فرهنگسازی صورت گیرد و رسانه‌ها در این زمینه نقش مهمی دارند. یکی از مشکلاتی که راننده‌های خطی بر آن تأکید کردند افزایش مسافرکش‌های شخصی است. آنها می‌خواهند اعضای شورا شهر و شهرداری راه حلی برای حل مشکل پیدا کنند. 
به طورکلی کار کردن در آلودگی هوا، روزهای سرد زمستانی و داغ تابستانی، کلنجار رفتن با مسافران، روزانه به دنبال پول خرد بودن و … سخت است و به همین منظور، رانندگان تاکسی یکی از صبور‌ترین شاغلین جامعه ما به حساب می‌آیند که در کارشان نه قراردادی هست، نه مرخصی و نه بازنشستگی.

چرا که اکثر آنها مجبورند به خاطر شرایط دشوار معیشتی تا سن و سال بالا فعالیت کنند، هرچند که از وضعیت جاده‌های درون شهری نبود روشنایی معابر ،نداشتن سایبان ایستگاه ها، نبود آبسردکن و سرویس بهداشتی و رکود و نبود تعاونی تاکسی داران رنج می‌برند که این معضلها را شورای شهر و شهرداری می‌طلبید را یاری کنند.

به امید رفع مشکلات این قشر زحمتکش.