۱۴۰۵-۰۵-۲۰ | ۰۱:۴۵
235923

عاطفه خانی :دوندهٔ ملی‌پوش و مربی حرکات اصلاحی: علم را به میدان دویدن آوردم.


دیدگاه نیوز را به منابع منتخب خود در گوگل اضافه کنید

 

به گزارش دیدگاه نیوز، در سال‌های اخیر، نسل جدیدی از ورزشکاران ایرانی پا به میدان گذاشته‌اند که نه تنها در رقابت‌های ملی می‌درخشند، بلکه آکادمی را با میدان مسابقه تلفیق کرده‌اند. عاطفه خانی، دوندهٔ مواد ۲۰۰ و ۴۰۰ متر، دانشجوی کارشناسی ارشد حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی، یکی از همین چهره‌های چندوجهی است. او در گفت‌وگویی صمیمی با خبرنگار ما، از مسیر پرچالش خود، ارزشمندترین لحظات ورزشی‌اش و تقاطع علم و تجربه گفت.

از اصفهان تا تهران؛ آغاز یک مسیر سه‌ساله

خانی متولد ۱۷ شهریور ۱۳۸۲ در اصفهان است و اکنون در تهران ساکن. او فعالیت جدی خود در دومیدانی را از سه سال پیش آغاز کرده و به سرعت در مواد ۲۰۰ و ۴۰۰ متر خود را به عنوان یک رقیب جدی مطرح ساخته است. حضور در مسابقات قهرمانی کشور، لیگ‌های باشگاهی و رقابت‌های دانشجویی، بخشی از کارنامهٔ پربار اوست.

اما نقطهٔ عطف این مسیر، چه بود؟ خانی در پاسخ به این سؤال تأکید کرد:

«مهم‌ترین تصمیم زندگی ورزشی‌ام، جدی گرفتن دوومیدانی به عنوان یک حرفه بود. سه سالی که گذشت، پر از تمرینات سخت، روزهای خستگی و شب‌های امید بود. من به مدال‌ها به چشم یک جایزه نگاه نمی‌کنم؛ هر کدام یادآور یک مرحله از این جادهٔ ناهموارند.»

او با نگاهی عمیق به ارزش‌های فراتر از سکو ادامه داد:

«نمی‌توانم بگویم فقط یک مدال برایم ارزشمندتر است. برای من، دیدن پیشرفت نسبی‌ام نسبت به گذشته، بزرگ‌ترین انگیزه‌ست. وقتی نتیجهٔ تمرینات هوشمندانه‌ام را در میدان می‌بینم، می‌فهمم که مسیر درست را رفته‌ام.»

 

در دوهای سرعت، فقط قدرت کافی نیست

خانی که علاوه بر دوومیدانی، سابقهٔ حضور در تیم ملی دو در ساحل و غریق‌نجات را نیز در کارنامه دارد، به خوبی با بدنهٔ علمی ورزش آشناست. او دربارهٔ تأثیر تحصیلات دانشگاهی خود بر عملکرد ورزشی‌اش چنین توضیح داد:

«تحصیل در حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی، نگاه مرا به تمرین متحول کرد. در دوهای سرعت، کیفیت الگوی حرکتی، وضعیت بدن، هماهنگی عضلات و کنترل حرکات، به اندازهٔ خودِ قدرت اهمیت دارند. گاهی یک نقص کوچک در یک عضله، می‌تواند هم تکنیک را خراب کند و هم در بلندمدت تبدیل به یک آسیب جدی شود.»

او با اشاره به رویکرد علمی خود در تمرینات اضافه کرد:

«قبل از اینکه به فکر افزایش رکورد باشم، بدنم را بررسی می‌کنم. روی ثبات مفاصل، انعطاف‌پذیری و کنترل حرکتی کار می‌کنم. این دانش به من کمک کرده هوشمندانه‌تر تمرین کنم، نه فقط سنگین‌تر.»

—

وقتی علم با تجربه گره می‌خورد

یکی از چالش‌های همیشگی ورزشکاران-دانشجو، تقابل تئوری و عمل است. خانی در این باره دیدگاهی متوازن دارد:

«بین علم و تجربه تناقض نمی‌بینم؛ بلکه مکمل هم هستند. علم یک چارچوب کلی می‌دهد، اما در میدان، هر ورزشکار ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد. نمی‌توان یک نسخهٔ واحد برای همه پیچید. آنچه در دانشگاه می‌آموزیم، باید با شناخت دقیق از شرایط فردی ورزشکار و تجربهٔ مربی ترکیب شود.»

او این رویکرد را رمز موفقیت خود در حفظ آمادگی و پیشگیری از آسیب می‌داند و تأکید می‌کند که امروز دیگر تمریناتش فقط «بیشتر و سخت‌تر» نیست، بلکه «هوشمندانه‌تر و دقیق‌تر» شده است.

 

سخن پایانی

عاطفه خانی، در حالی که خود را برای رقابت‌های پیشِ رو آماده می‌کند، پیام روشنی برای نسل جوان ورزشکاران دارد:

«ورزشکار امروز باید هم بدنی قوی و هم ذهنی تحلیل‌گر داشته باشد. ترکیب علم و تجربه، شما را نه تنها به قهرمانی، بلکه به درک عمیقی از خودتان می‌رساند. من تازه اول راهم و هدفم بزرگ‌تر از مدال‌های فعلی است.»

گزارش از: تحریریه دیدگاه نیوز

نظر شما در مورد این مطلب چیست؟ نظرات خود را در پایین همین صفحه با ما در میان بگذارید. 👇



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *