یوری سیگوف در رسانه روسی نزاویسیمایا گازتا درباره ایران چنین نوشت:
با اطمینان می توان گفت که در خارج از خاک ایران، اطلاعات زیادی در مورد چگونگی زندگی این کشور که تحت قوی ترین تحریم های غربی (در درجه اول امریکا) است، وجود ندارد. کسانی که به نوعی به ایران سفر می کنند (مثل فوتبالیست های روسی که چند ماه پیش با تیم تهران بازی کردند) در مورد این کشور به گونه ای صحبت می کنند که تردیدهای بسیار زیادی به وجود می آورد.
کاخ های بی نظیر شاه، میدان امام در اصفهان، مساجد شیراز و ویرانه های باشکوه تخت جمشید بسیار زیبا هستند. این کشور چگونه بیش از ۴۰ سال است که تحت تحریم زندگی می کند؟ چرا این کشور تسلیم نشده است و فعال ترین بخش جامعه ایران، یعنی جوانان، برای چه تلاش می کنند؟
اکثریت قریب به اتفاق ایرانیان هیچ زبانی نمی دانند، اما تلاش برای شروع گفتگو، صحبت در مورد کشور خود، ابراز افتخار به این واقعیت است که ما تسلیم نمی شویم، نه، نه. مهم نیست چقدر برای ما سخت باشد، همه جا احساس می شود – از رستوران های کلان شهر گرفته تا کاروانسراهای قدیمی که برای یک اقامتگاه برای مسافر مجهز شده اند.
در مورد تحریم های غرب می بایست خاطر نشان کرد که در ایران هر لحظه احساس می شود. با این وجود، ایرانی ها تاکنون صدها راه برای دور زدن آنها پیدا کرده اند. بنابراین، سهم عمده کالاهای خارجی وارداتی از همین امریکا و اروپا به ایران از کشور همسایه امارات متحده عربی است. به عنوان مثال، یک شرکت معروف سوئیسی سالانه صدها میلیون دلار از تجارت با امارات متحده عربی به دست می آورد.
یوتیوب و همه پیام رسان های غربی در ایران کار نمی کنند. خواندن روزنامه های امریکایی در اینترنت غیرممکن است. ایرانی ها برای دسترسی به این منابع از وی پی ان استفاده می کنند.
امریکایی ها شرکت های خودی و غربی را از ساخت کارخانه خودروسازی در ایران و واردات خودرو به این کشور منع کردند. خود ایرانی ها مشابه قدیمی فرانسوی پژو را ارتقا داده اند و یک سری خودرو از این کلاس تولید می کنند. در مورد هواپیماهای غیرنظامی ایران هم همینطور است.
کارت های مسترکارت و ویزا بانکی در ایران کار نمی کنند. تعداد زیادی از دختران ایرانی که می خواهند قوز را از بینی های دلربای شرقی خود پاک کنند نیز چشمگیر هستند. آنها برای این کار جراحی پلاستیک انجام می دهند، سپس بینی خود را با یک گچ نازک می بندند و به طرز باورنکردنی افتخار می کنند.
اما، در مورد حجاب اجباری، هیچ چیز تحریف شده تر از گزارش های شبکه های تلویزیونی غربی نیست که می خواهند، هم خود کشور و هم ساکنان دوست داشتنی آن را تحقیر کنند. بله، در سطح دانشجویان دختر، تاثیر خاصی از “آزادی های غربی” وجود دارد. این زمانی قابل توجه است که برخی از دختران گاهی اوقات روسری را روی شانه های خود می اندازند – به خصوص در فضای باز.
در مجموع، یک ایرانی بدون روسری مانند یک عربستانی با خالکوبی و مایوی بیکینی است. وقتی به منطقه سعدآباد در دامنه رشته کوه توچال می رسی و عمارت های مجلل قشر مرفه را می بینی و بعد توجه می کنی که اهالی محل با چه ماشین هایی و با چه لباس هایی (از جمله بهترین شال ها) تردد می کنند. از آنجا، بلافاصله متوجه می شوید: هیچ تحریم و محدودیتی، مانند هیچ تلاشی برای خم کردن ایرانیان، به هدف خود نمی رسد.
زیرا، ایرانیان امروزی وارثان امپراتوری بزرگ داریوش، سلسله های شاهان و فرمانروایان با شجره ای چند صد ساله، مهد چراغ های فلسفه و طب و شعر جهان مانند فردوسی، ابن سینا، حافظ و عمر خیام هستند. حتی کسانی که پس از سرنگونی شاه در سال ۱۹۷۹ کشور را ترک کردند، پس از سالها زندگی در غرب همچنان به وطن بازمی گردند. خانه هنوز دقیقا همان جایی است که اجداد با شکوه آنها هزاران سال پیش زندگی می کردند و روح فنا ناپذیر ایرانی و گذشته امپراطوری هنوز در آن حفظ شده است …
بدون نظر! اولین نفر باشید