فضایی اکسپرسیونیستی و با رگههایی از تئاتر شقاوت و وحشت اسب همان قدرتی است که هر بار کسی بر گرده او مینشیند، در نهایت بر زمین میخورد چون نوبت نفر بعدی است و این چرخه همچنان ادامه دارد؛ زیرا این اسب هرگز رام کسی نمیشود.
