آرش آسترکی – دیدگاه نیوز / رضا جباری طی یک مکانیسم کاملا مبهم و سوال برانگیز بعنوان نماینده حوزه انتخابیه مسجدسلیمان بزرگ معرفی شد. تصمیمی عجیب و جنجالی که مشارکت پایین مردم در انتخابات گذشته ریاست جمهوری از پیامدهای آن بود.
به هر سوی با معرفی رضا جباری و ارتباط نزدیک او با ارکان قدرت در کشور بخصوص جامعه روحانیت متنفذ قدرتمند، عده ای باور داشتند او با ارتباط گسترده خود می تواند مشکلات منطقه را حل کند، اما آن چیزی که در عمل رخ داد آن بود که حتی خدمات اولیه مناطق نیز کاهش پیدا کرد. گویا کوه، موش زاییده است.
رضا جباری با شرکت در مراسم کلنگ زنی کوچه ۱۰۰ متری پزشکان عیار خود را نشان داد و مشخص شد نباید از او انتظار ویژه ای داشت. او بعلت دور بودن از سیستم اجرایی و مدیریتی کشور و عدم درک مناسب از رویه های اداری، نمی داند چه باید بکند و در یک آشفتگی محض به سر می برد.
تفویض اختیارات جباری به برادرش نمونه عینی دیگری از ضعف عملکرد اوست. رضا جباری شعارهای بزرگی چون “اشتغال، معیشت و بهداشت” سر داد اما حتی تا به امروز در حوزه تخصصی خودش یعنی بهداشت نیز اثربخش نبوده است و حتی به گفته برخی منابع، در دوره نمایندگی جباری تعداد دکتران متخصص در مسجدسلیمان کاهش پیدا کرده است و این یعنی فاجعه.
مرگ چند نفر از همشهریان مسجدسلیمانی در تصادف بخاطر مراجعت به شهرستان های مجاور برای درمان، باعث اعتراضات گسترده مردمی شده است و مردم می پرسند این آقای دکتر نمی تواند حداقل امکانات و نیروی انسانی یک بیمارستان را تامین کند.
به هر سوی اگر این روند ادامه پیدا کند بدون شک، با اختلاف رضا جباری بعنوان ضعیف ترین و بدترین نماینده تاریخ محسوب خواهد شد و باید او در رفتار و تصمیمات خود تجدید نظر نماید. جباری باید بداند که او “ ارباب” نیست و مردم نیز “رعیت” نیستند بلکه بلعکس و به فرموده امام راحل (ره) این مردم هستند که ولی نعمت مسئولین اند و او باید به میان مردم بیاید و به جای مدیریت از راه دور، در مسجدسلیمان، لالی، اندیکا و هفتکل برای دردهای مردم درمان پیدا کند.
بدون نظر! اولین نفر باشید