این تعریف صرفاً مربوط به بخش سیاسی این صحنه نبوده بلکه بخش عمدهای از فرایندهای (بخوانید مشکلات) اقتصادی و اجتماعی هم در کنار بحران سیاسی این کشور به نحوی به ریاض ختم میشوند.
در بین کارشناسان بر سر اینکه آیا عربستان سعودی بخشی از راهحل لبنان است یا خود بخشی از مشکل به شمار میرود اختلاف نظر بسیاری وجود دارد، اما اکثر قریب به اتفاق کارشناسان به این تلقی رسیدهاند که امروز لبنان در فهرست اولویتهای محمد بن سلمان جایی ندارد.
این مساله در گزارش اخیر روزنامه لوموند درباره لبنان هم ذکر شده است.
به نوشته این روزنامه فرانسوی، محمد بن سلمان ولیعهد عربستان انگیزه و آمادگی گذشته خود را در ورود به مساله لبنان ندارد و گرچه از زمان نزدیک شدن کشورش در مارس گذشته به ایران در حال رقم زدن یک شرایط جریانساز فراگیر در خاورمیانه است، اما ظاهراً لبنان جزو اولویتهای او نیست.
در ادامه این گزارش آمده است: در ضیافت ناهاری که مکرون در ۱۶ ژوئن در الیزه برای بن سلمان تدارک دید، پرونده لبنان خیلی کوتاه پیش کشیده شد، اما طرف سعودی به طرز قابل تاملی آن را نادیده گرفت.
باید اعتراف کرد طنابکشیهای سیاسی و صدالبته جنگ گلادیاتوری بیثمر دایر در صحنه سیاسی لبنان جامعه جهانی را هم به شدت خسته کرده است و امروز حتی فرانسه و عربستان سعودی که یکی خود را پدرخوانده فرهنگ و طرف صاحب نفوذ تاریخی در لبنان و دیگری پدرخوانده و بانی ساختار جدید سیاسی این کشور (طائف) میداند نیز ترجیح میدهند عطای ورود به گرداب پرتلاطم حل این مساله را به لقایش ببخشند.
گرچه شاید پاریس همچنان به تلاشهای دقیقه نَودی ژان ایو لودریان ۷۶ ساله دل بسته است، اما ظاهراً ولیعهد سعودی که این روزها جوانی را پشت سر گذاشته و پختهتر شده، دیگر تمایلی به ورود (مثبت) به این مساله ندارد؛ گرچه هنوز هم سناریوهایی در مورد حضور و اقدامات منفی ریاض در لبنان در برخی از رسانهها منتشر میشود.
بدون نظر! اولین نفر باشید