توضیح میدهند که دعایی است مربوط به نمازهایی که در نجف خوانده میشود و مستحب است که بعد از هر نماز خوانده شود. فیالمجلس هم با حافظۀ قویای که دارند گریزی به فقراتی از آن میزنند:
اللّٰهُمَّ لَابُدَّ مِنْ أَمْرِکَ، وَلَابُدَّ مِنْ قَدَرِکَ وَلَابُدَّ مِنْ قَضَائِکَ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّهَ إِلّا بِکَ؛ خدایا از دستورت و تقدیرت و قضایت چارهای نیست و هیچ نیرو و توان جز به خدای بلندمرتبۀ بزرگ نیست.
اللّٰهُمَّ فَمَا قَضَیْتَ عَلَیْنَا مِنْ قَضَاءٍ أَوْ قَدَّرْتَ عَلَیْنَا مِنْ قَدَرٍ فَأَعْطِنَا مَعَهُ صَبْراً یَقْهَرُهُ وَیَدْمَغُهُ و اجْعَلْهُ لَنا صَاعِداً فِی رِضْوانِکَ؛ پس آنچه بر ما از قضایی که حتم کردی یا از تقدیری که مقدّر نمودی، همراه آن به ما صبری عطا کن که بر آن چیره شود و آن را درهم کوبد و آن شکیبایی را برای ما نردبانی بهسوی خشنودی و لطفت قرار ده.
آیتالله خامنهای میگویند این دعا که فقط مخصوص نجف نیست؛ در مفاتیح پیدایش کنید و بخوانید. مشخصاً هم اشاره دارند که بعد از نماز شب هم میشود آن را خواند.
لابهلای صحبتها و بیان خصوصیات رئیسجمهور شهید، آقای علمالهدی به فعالیتهای قرآنی آقای رئیسی اشاره میکند که طبقهای را در منزل وقف کارهای قرآنی کرده بود. یکی از فرزندان رئیسجمهور هم که این روزها در حال دریافت مدرک دکتراست این مکان را به این فعالیتها اختصاص داده.
آقا پیگیر تعداد نوههای شهید رئیسی میشوند. یکی از نوهها که ظاهراً بزرگترین هم هست، میپرد توی بحث: «پنجتا!» نرملبخندی روی چهرۀ همه مینشیند. چای از راه رسیده. خوشزبانی نوهها هم فضای صمیمی موجود را لطیفتر کرده. نوۀ ۵ ماههی دیگری را به آغوش آقا میدهند و دعایی و اذان و اقامهای.
بدون نظر! اولین نفر باشید