به گزارش خبرروز، نورالله رنجبر هنرمند شیرازی در سوگنامه ای برای مرگ حسین جمالی فیلمساز جوان شیرازی آورده است:
حسین از جمع ما کم شد چه غوغایی به دل دارم
پس از این تلخ تر از مرگ درون خویش آزارم
حسین از جمع ما کم شدو ما بیداری تلخی ز خوابی تلختر دیدیم
و ما از رفتن یاران ز جمع خویش ترسیدیم
چه تلخ این جمع دور خود چو ماری زخم خورده جمع تر گشته
چرا گاهی به بزمی شاد دور هم نمی آییم
چقد غرقیم در دنیا
بیا لختی بیاساییم
چرا انقدر خود بر چرخ میساییم
چرا یکبار دیگر گونه دیگر از این مادر نمی زاییم
چقد در فکر فرداییم
و فردایی که گاه هرگز نمی آید
زمین انگار فردا را برای ما نمیخواهد
چه باکی هست، مادر آسمانیم و زمین از خویش میکاهد
زمین از خویش میکاهد گهی باری گران چون معدنی از در
و گاهی نغمه ای خوش از گروهی کر
و گاهی بازی بازیگر از درد دوران پر
از این رو رفتنت را گرچه اندر آسمان شادی بیفزاید
زمین را لیک شاید جون تویی دیگر نمی آید
از این رو غصه بر اهلش فزون دیده
زمین شاید که میچاید
زمین سرد و غم او سرد
غمت در سینه آرد درد
دوباره جمعمان جمع است
حسین جان لحظه ای برگرد
حسین جان لحظه ای برگرد تا فیلمنامه سردار دلهارا بسازیم و
و فرزند برومند هنر را هم نوازیم و
به خوبان جهان ثابت شود در چه ترازیم و
به سر سودای فرش قرمز رویا به سر داریم
نوشتم از نگهدار جمالی یادگار این گل پسر داریم
نوشتم باید این فرزند را بر روی دست بالا بیندازیم
ولی افسوس اکنون مرگ تلخت را خبر داریم
بدون نظر! اولین نفر باشید