به گزارش دیدگاه نیوز،امیر کریمزاد شریفی | سردبیر نصربرای ماندن در این حرفه، دانستن فن خبر کافی نیست. خبرنگاری بدون عشق به انسانها و دغدغه حل مشکلات آنان، خیلی زود به کاری روزمره و بیروح تبدیل میشود. خبرنگار زمانی معنای واقعی این حرفه را درک میکند که مشکل یک شهروند را مسئله خود بداند، صدای شنیدهنشدهها شود و برای یافتن پاسخ، از پشت میز بلند شود و پیگیری کند.
خبرنگاری در تبریز نیز دشواریهای خاص خود را دارد. محدودیتهای پیدا و پنهان، فشار برای منتشر نشدن برخی مسائل، تهدید و گاه شکایتهای قضایی، بخشی از واقعیتی است که فعالان رسانهای این شهر با آن روبهرو بودهاند. در چنین فضایی، آگاه کردن مردم همیشه بیهزینه نیست؛ آگاهی عمومی بهایی دارد و بخشی از این بها را خبرنگاران شهر من میپردازند.
اگر امروز اطلاعرسانی در فضای مجازی آذربایجان شرقی رونق گرفته و بسیاری از مشکلات شهری و اجتماعی در زمانی کوتاه به گوش مدیران و افکار عمومی میرسد، سهم فعالان رسانهای استان در شکلگیری این فضا انکارناپذیر است. همانهایی که قلم به دست گرفتهاند، از چالشها [میگویند].
اما روز خبرنگار تنها زمان سخن گفتن از سختیهای این حرفه نیست. باید از خود رسانه نیز مطالبه داشت. خبرنگاری یک مسئولیت اجتماعی است و حضور در آن باید با دانش، اخلاق حرفهای، صداقت و تعهد همراه باشد. همانقدر که باید مسیر فعالیت خبرنگاران مستقل و مسئولیتپذیر هموار شود، لازم است میدان برای کسانی که بدون شناخت رسالت رسانه یا با انگیزههایی بیارتباط با منافع عمومی وارد این حرفه شدهاند، محدودتر شود. اعتبار خبرنگاری سرمایهای جمعی است و آسیب به آن، اعتماد مردم به همه رسانهها را خدشهدار میکند.
روز خبرنگار برای من بیش از آنکه روز تبریک باشد، روز یادآوری یک مسئولیت است؛ مسئولیت دیدن، پرسیدن، نوشتن و پیگیری کردن. تا زمانی که دردی برای روایت و گرهی برای گشودن وجود دارد، خبرنگاری نیز معنا دارد.
و شاید تمام فلسفه این حرفه در یک جمله خلاصه شود: ما هزینه آگاهی را میپردازیم، چون مردم حق دارند بدانند.
نظر شما در مورد این مطلب چیست؟ نظرات خود را در پایین همین صفحه با ما در میان بگذارید. 👇
بدون نظر! اولین نفر باشید