خبر درگذشت او و دو بازیکن دیگر تیمملی، ۷۲ ساعت بعد از زلزله جنوب شرق ترکیه به ایران رسید و به شکلی تلخ در اختیار خانوادهاش قرار گرفت. در چنین شرایطی تماس با بستگان و اعضای خانواده آنها، شاید چندان کار دشواری نباشد، اما حاتم مطرودی، برادر حامد، با گشادهرویی پاسخ تماس تلفنی را میدهد و درحالیکه صدای ناله و شیون از تلفن شنیده میشود، میگوید که در مراسم سوگواری است و ساعتی بعد میتواند به سؤالات پاسخ بدهد.
** ساعات دلهرهآور و خبر تلخ
برادر حامد مطرودی روایت خود از روزهای بعد از حادثه را اینطور توضیح میدهد: «اول به ما گفتند آن طرف مالاتیا زلزله زده، اما وقتی فهمیدیم کل شهر آسیب دیده، نگران شدیم. منتظر تماس بودیم. هرچه زنگ میزدیم جواب نمیدادند. باتوجه به شرایطشان بسیار نگران آنها بودیم. مهدی [سعیداوی] و محمدرضا [میراحمدی] هم مثل برادرم بودند. برای آنها هم نگران بودیم…»
او که وضعیت روحی چندان خوبی ندارد، ادامه میدهد: «از طرف دوستان آنها متوجه شدیم هتل تخریب شده. اما منتظر بودیم و امید داشتیم که زنده باشند و از زیر آوار خارج شوند. در آن چند روز و چند ساعت کل خانواده و فامیل دست به دعا بودیم و اصلا وضعیت خوبی نداشتیم، اما به هر حال امید داشتیم، امید اینکه بالاخره خبر خوبی بشنویم.»
وی ادامه میدهد: «فکر میکنم دو روز پیش صبح بود که به ما خبر فاجعه را دادند. واقعا باور نمیکردیم که این اتفاق افتاده باشد. الان اگر بگویم تمام شهر بهم ریخته، شاید قبول نکنید، اما واقعا هیچکس در شهر ما حال و روز خوبی ندارد و انگار برادرشان فوت شده. از همه آنها ممنونم.» اشاره برادر حامد مطرودی به ساکنان شهر شادگان است؛ شهری که حامد از آنجا فوتبال خود را شروع کرد و لژیونر شد.
حاتم مطرودی در مورد هتل محل اقامت توضیح میدهد: «نه، هتل ضدزلزله نبود. یک هتل معمولی شهرداری مالاتیا بود که سازه بسیار قدیمی داشت و کل هتل در اثر زلزله تخریب شد. آنها هشت ماه قرارداد داشتند و طبیعی بود که برایشان خانه نگیرند یا در هتل لوکسی اقامت ندهند. بله متاسفانه این هتل بسیار قدیمی بود و از این بابت متاسفم.»
* آخرین مکالمه: سوغاتی از استانبول
صحبت با برادر حامد مطرودی که سوگوار درگذشت برادرش است، بعد از لحظاتی که او احساساتی میشود، ادامه پیدا میکند و او در پاسخ به این سؤال که آخرین بار چه زمانی با برادرش صحبت کرد، اینطور میگوید: «یک روز قبل از این اتفاق بود. ساعت ۱۱ شب صحبت کردیم و بگو بخند میکردیم. مهدی و محمدرضا هم بودند و گفتیم و خندیدیم.»
وی افزود: «آنها یک روز قبل در استانبول بازی داشتند. قرار بود صبح به مالاتیا بیایند، اما حامد زنگ زد و گفت به خاطر هوای برفی پرواز به تاخیر افتاده، ما میرویم بازار خرید کنیم. رفتند و خرید کردند و بعد ساعت ۲ ظهر برگشتند مالاتیا. ساعت ۱۱ شب صحبت کردیم و واتساپش تا ساعت ۲:۳۴ آنلاین بود. یعنی همین لحظات بود که خوابید و متاسفانه حدود یک ساعت بعد این اتفاق رخ داد که من هنوز آن را باور نکردهام و منتظر تماس برادرم هستم.»
* رویای دروازهبانی در فولاد
برادر حامد مطرودی درباره حضور برادرش در ترکیه توضیح میدهد: «تنها کشوری که لیگ فوتبال قطع عضو دارد، ترکیه است. به همین خاطر آنها رفتند در ترکیه بازی کردند؛ چون به هر حال شغلی داشتند. البته واقعا با این شرایطشان، بسیار سخت بود که در کشوری دیگر بهتنهایی زندگی کنند.»
او درباره برادرش میگوید: «او زندگیاش فوتبال بود. ۹ ساله بود که از ناحیه پای راست دچار قطع عضو شد. ما آن موقع در حال امضای قرارداد با تیم فولاد بودیم و میخواستیم او در تیم نونهالان فولاد بازی کند. رویایش را داشت که به تیم بزرگسالان هم برسد.»
آقای مطرودی در پاسخ به سؤال پیرامون شرایط زندگی و علایق برادرش ادامه میدهد: «باور کنید هیچ چیزی یادم نیست. من برادر بزرگتر او بودم. پدرمان فوت شده بود و مادر پیرمان هم از وقتی خبر را شنیده یا بستری است یا در خانه حال ندارد. او زندگیاش فوتبال بود و سه ترم مانده بود که لیسانسش را بگیرد این اتفاق برایش افتاد…»
حامد مطرودی، بازیکن ملیپوش تیم قطع عضو فوتبال ایران، متولد سال ۱۳۷۱ در شادگان خوزستان است و سال گذشته در جام جهانی ترکیه نیز حضور داشت و سپس به عنوان بازیکن لژیونر به تیم مالاتیا اسپور پیوست.
او روز شنبه بعد از زلزله ۷.۸ ریشتری در جنوب شرق ترکیه زیر آوار هتل محل اقامت ماند و بعد از جستوجوی تیم امداد و نجات ترکیه، در میان امیدواری اهالی فوتبال در ایران برای ادامه حیات، پیکر بیجان مطرودی به همراه مهدی سعیدآوی و محمدرضا میراحمدی از زیر آوار خارج شد.
بدون نظر! اولین نفر باشید