دیدگاه نیوز/ در گرو هر انتخاباتی نهایتا مجلسی شکل می گیرد، انتخابات درهر نظام وکشوری مظهر یک حماسه سیاسی بوده واز طرف دیگر آن نظام حاکم را مشروعیت می بخشد،و در کشور ما مظهر اقتدار و آبروی نظام و جمهوری اسلامی است،دهم آذر ماه که مصادف با سالروز شهادت آیت الله مدرس است در تقویم ملی کشورمان به پاس تلاشها و مبارزات این روحانی مجاهد بنام روز مجلس نام گرفته است،اگرچه تا بحثی از مجلس به میان می آید نام شهید مطالبه گر سید حسن مدرس در ذهن ها تداعی میشود و توصیه حضرت امام “ره”را بیاد می آوریم که می فرمودند :افرادی مانند شهید مدرس رابه مجلس بفرستید حال بماند که آیا در جامعه امروز و یا بهتر بگویم در بین کسانی که خود را به هر زحمتی بوده به کرسی های سبز مجلس رسانده اند و خود راشایسته وکالت مردم دانسته اند تا چه اندازه ای به شهید مدرس ها، شهید رجایی ها و…شباهت دارند جای بحث و تردید وجود دارد!
به راستی مگر امثال مدرس ها و رجایی ها و بهشتی هاچه در وجود خود داشته بودند که درتاریخ ما بدون آنکه باجی داده باشند بدون اینکه یال و کوپالی برای خود جمع کرده باشند،بدون اینکه حشم وخدمی داشته باشند اینگونه ماندگارشدند؟ درپاسخ به این سوال جواب هایی از این دست را بخاطر می آوریم.
آری مدرس درزمانی که کمتر کسی می توانست استقلال رای داشته باشد،استقلال رای و استقلال عمل داشت،مدرس همواره منافع کشور و مصالح جامعه وملت را درنظر می گرفت،مدرس ازمقبولیت اجتماعی بالایی برخوردار بود،هرگز دربیان حقایق و مصالح ملت تردید نداشت،دربیان مشکلات ومسائل روز جامعه دچار لکنت زبان نمیشد،اهل معامله باهیچ کس نبود،مثل شیشه بود اگر او را می شکستند تیز تر میشد،با صراحت و با شفافیت موضع گیری می کرد،تمام آرای وتصمیمات او باتکیه براخلاق و محوریت احکام شرعی واسلامی بود اگرچه خود مجتهد بود اما همواره از خرد جمعی بهره می گرفت وادعانداشت خودش عقل کل است،با علما ونخبگان وروشن فکران جامعه وحتی از پایین ترین قشر جامعه گارگران،کشاورزان…مشورت می گرفت با صاحبان پول وثروت حشر ونشر نداشت،سیاست های کاری خود را در گده های شبانه وبا یک عده لات و لوت های سیاسی و پشت درب های بسته و در اتاق فکر های مخوف مشخص نمی کرد، برای حذف نیروهای ارزشی شاخ وشانه نمی کشید،به معنای واقعی حامی محرومان،پابرهنگان بود،خود را مدافع حقوق برزمین مانده مستضعفان می دانست به این نگاه نداشت که آیا دراین موضع گیری آرایش رویش و یا ریزش دارند،از فردای رای آوردن بفکر رای آوردن دور بعد بدون شک نبود، خط کش و معیاری که دستش بود رفیق بازی ومنافع خودش نبود، هیچ گاه احساس نزوا نکرد،حق را شجاعانه،جسورانه فریاد میزد به گونه ای که چهار ستون مجلس که بجای خود،تخت شاهنشایی را هم به لرزه در می آورد! تا جایی که روزی رضا شاه به او گفت ای پیرمرد از جان من چه می خواهی و او در پاسخ گفت می خواهم تو نباشی! هرگز حق را پایمال نمی کرد و یا بهتر بگویم اجازه پایمال شدن حق را نمی داد ،خوب و یا بد بودن افراد را همراه ویا هم دم خود بودن نمی دانست،حرف وعملش یکی بود،ظاهر وباطنش یکی بود،درآن دوره ستم شاهی رضاخان از گفتن حقایق ابایی نداشت ترسی نداشت!مدرس بدون شک دنبال تیتر اول نشریات نبود،اهل ژست گرفتن نبود،اهل غوغا سالاری نبود،مدرس برای جلب رضایت این و آن جای حق و باطل را عوض نمی کرد،مدرس دنبال تسویه حساب های حزبی وجنایی نمی رفت و هرگز دنبال تقسیم غنایم جنگی بین انصارخود نبود!درسپردن بیت المال به این و آن احتیاط می کرد اطرافیان خود را از بهترین ها انتخاب می کرد،آری اینگونه بود که نام مدرس ماندگار شد.بجا وشایسته است که این روز را به نمایندگان شایسته ای که همواره دغدغه ی خدمت صادقانه به مردم را دارند تبریک عرض می نماییم و بر روح مدرس های این مرز و بوم سلام و درود می فرستیم به امید اینکه کرسی های مطالبه گری در استانمان مستحکم تر و پویا تر از همیشه باشند.به امید روزهای بهتر.
محمدرضا کرم زاده /مسجدسلیمان/اذرماه۹۶
بدون نظر! اولین نفر باشید