گروه پارلمانی «جبران خسارت آفریقاییها» متشکل از نمایندگانی از احزاب گوناگون، نمایش مستمر بقایای انسانی در این مکانها را «غیراخلاقی» دانسته و گفتهاند که مومیاییها از مصر «غارت» شده و تحت «تحقیقات شبهعلمی نژادپرستانه» قرار گرفتهاند.
این گروه ۱۶ نفره از نمایندگان مجلس که تحت رهبری نماینده حزب کارگر، بل ریبیرو ادی، فعالیت دارند، خواستار بازگشت تمام بقایای انسانی نگهداری شده توسط مؤسسات بریتانیایی به کشورهای مبدأ خود شدهاند. آنها در گزارشی با عنوان «آرامش بخشیدن به اجداد» نوشتهاند که بازگرداندن بقایای انسانی به جوامع آفریقایی به «بهبود آسیبهای روانی ناشی از بردهداری و خشونتهای استعماری» کمک خواهد کرد.
در این گزارش آمده است که بدنهای مومیایی و سایر بقایا «غارت» و سپس «غالبا به عنوان جوایز، اشیاء تحقیقاتی شبهعلمی نژادپرستانه و کالاهایی برای تجارت و نمایش به عنوان عجایب» به بریتانیا آورده شدهاند.
نویسندگان این گزارش از موزه بریتانیا، موزه تاریخ طبیعی و چندین دانشگاه که هنوز بقایای انسانی، از جمله آثار متعلق به مصر را نمایش میدهند، نام برده و گفتهاند که این نمایش دادنها در واقع به معنی «جابجایی و شیءسازی انسانها» است.
نمایندگان مجلس افزودند: «در بریتانیا، فرد مومیایی شده از خاک بیرون کشیده شده و از جمله در چهارچوب تلاش برای اثبات اینکه مصریها اروپاییان سفید بودهاند، به عنوان شئ تحقیقاتی شبهعلمی و نژادپرستانه به بریتانیا آورده شده است.»
بقایای نگهداری شده در بریتانیا شامل اسکلتهای بومیان استرالیایی و سرخپوستان آمریکایی، سرهای کوچک شده آمریکای جنوبی و بدنهای باتلاقی، همچنین مومیاییهای معروف مصری میباشد.
خانم ریبیرو-ادی در مقدمه گزارش گفته است: «حضور مستمر این بقایا در مؤسسات بریتانیایی باعث ناراحتی شدید برای جوامع مهاجر و کشورهای مبدأ میشود، بهویژه زمانی که آنها نمایش داده میشوند یا در حراجی به فروش میرسند. در زمینه بحثهای جاری درباره بازپرداخت و جبران خسارتها، نیاز به اقدام قاطعانه از هر زمان دیگری ضروری و اضطراریتر است.»
وی همچنین نوشته است: «به تازگی متوجه شدم که هنوز هم میتوان بقایای اجداد آفریقایی را در مراکز حراجی خریداری کرد و از این موضوع به شدت ناراحت و شوکه شدم. نیاز فوری به بهبود چارچوب قانونی و نظارتی ذخیرهسازی، نمایش و فروش بقایای اجدادی وجود دارد.»
کمیته متشکل از نمایندگان در همین زمینه توصیههای متعددی نیز به دولت و موزهها داشته است، از جمله غیرقانونی کردن فروش بقایای انسانی و متوقف کردن نمایش هرگونه بقایا در موزهها، مؤسسات فرهنگی و آموزشی. کمیته خواستار تغییراتی در قانون بافت انسانی ۲۰۰۴ است که ذخیرهسازی و نمایش بقایای انسانی را قانونمند کرده، اما عمدتاً فقط شامل مواردی است که کمتر از ۱۰۰ سال عمر دارند.
در گزارش نمایندگان بر لزوم شفافیت کامل در نگهداری بقایای انسانی مشابه آنچه در بیمارستانها انجام میشود، تأکید شده است.
هدف کمیته «ترغیب درک پارلمانی و عمومی از موضوع جبران خسارت» است، بهویژه خسارت برای بردهداری که توسط استعمار بریتانیایی باید پرداخت شود.
در گزارش سال ۲۰۲۳ که توسط یک قاضی سازمان ملل تألیف شده، چنین نتیجهگیری شده است که بریتانیا بیش از ۱۸ تریلیون پوند به ۱۴ کشور در قالب جبران خسارت بدهکار است.
مومیایی مصری در موزه بریتانیا
اعضای گروه پارلمانی شامل رهبر سابق حزب کارگر، جرمی کوربین، نماینده دیان ابوت و لرد اد ویزی از حزب محافظهکار هستند. لرد سایمون وولی، رئیس فعلی کالج هومرتون دانشگاه کمبریج و بارونس دورین لارنس، مادر نوجوان مقتول استفن لارنس نیز در این گروه حضور دارند.
استفن لارنس یک نوجوان ۱۸ ساله بریتانیایی بود که در سال ۱۹۹۳ به دست ۵ مرد نژادپرست در لندن مورد حمله قرار گرفت و به طرز فجیعی کشته شد.
گزارش یاد شده درباره بازگرداندن بقایای انسانی، تنها بحثی نیست که در سالهای اخیر پیرامون اشیاء دزدیدهشده از کشورها توسط بریتانیاییها صورت گرفته است. بحثهایی نیز در خصوص سرنوشت برنزهای بنین صورت گرفته است. این اشیا برنزی شامل شماری از تابلوها و مجسمههای انسانها و حیوانات است که از پادشاهی باستانی بنین برداشته شدهاند.
موزه بریتانیا هماکنون بهتنهایی ۹۰۰ عدد از این برنزها را در اختیار دارد که ۱۰۰ عدد از آنها بهطور چرخشی نمایش عمومی داده میشوند. هزاران عدد از این حکاکیها در طول تخریب خشونتآمیز شهر بنین در ایالت ادو در نیجریه در سال ۱۸۹۷ دزدیده شده است.
ماه گذشته هلند اعلام کرد که بیش از ۱۰۰ عدد از این برنزها را، نه همه آنها که واقعا از برنز ساخته شدهاند، به کشور مبدأ باز میگرداند. سه سال پیش نیز آلمان ۲۰ عدد از آنها را که در اختیار داشت بازگرداند.
بحثهای داغی نیز پیرامون سرنوشت «مرمرهای الگین» در گرفته است که مجموعهای از مجسمهها و تزئینات مربوط به یونان باستان است. این مرمرها شامل بیش از ۳۰ مجسمه سنگی باستانی از یونان هستند که در موزه بریتانیا نگهداری میشوند و قدمت آنها به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش میرسد. آنها در اوایل دهه ۱۸۰۰ از این کشور برداشته شدهاند.
یونان مدتهاست که برای بازگشت این مرمرها کارزار به راه انداخته، اما هنوز توافق رسمی در اینباره حاصل نشده است.
بدون نظر! اولین نفر باشید