نامی زیبا، اما نا آشنا به نام روز قلم!

نامی زیبا، اما نا آشنا به نام روز قلم!

نامگذاری چهاردهم تیرماه به عنوان روز قلم می‌تواند فرصت مناسبی است برای یادآوری منزلت و حرمت قلم و صاحبان آن که عمر خود را در راستای ارتقای فرهنگ و هنر این مرز و بوم گذاشته‌اند. این روز از سال ۱۳۸۱ در پی پیشنهاد انجمن قلم و پس از تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان روز قلم در تقویم رسمی کشور ثبت شد.
اختصاص یک روز به نام روز قلم، فرصتی برای تکریم  اصحاب قلم است. ارج نهادن به  قلم، تجلیل از کسانی است که قلم و زبان را در راه  نشر علم، حفظ ارزش های انسانی و دفاع از آزادی به کار گرفته اند.
بدون شک نوشتن بعد از زبان مهم ترین وسیله  ارتباطی بین انسانهاست. امروزه همگام با رشد تکنولوژی، شیوه های نوشتن نیز متحول شده است. ابزار نوشتن تنها به قلم و کاغذ محدود نمی شود. در دنیای امروز ثبت و نشر اطّلاعات و بیان افکار و احساسات  با شیوه های گوناگونی امکان پذیر شده است. فضای مجازی، شبکه های جهانی وگوشی های هوشمند  فاصله ها را  از میان برداشته اند؛ قطعا  شیوه های مدرن امروزی،  نوشتن را آسان تر و سرعت انتقال را بیشتر کرده اند.
علیرغم  این همه توضیحات و تاکید بر جایگاه قلم در جامعه متاسفانه این روز هنوز برای اصحاب قلم و اندیشه جا نیفتاده است و آنطور که باید و شاید ارج نهاده نشده اند. 
از آنجایی که یک نویسنده از هرآنچه که در اطرافش می‌بیند، می‌شنود و حس می کند به قلم نگارش خود درمی آورد و  همه مشکلات موجود در جامعه را منعکس می‌کند ولی هیچگاه از درد خود نمی‌نویسد.
اما در بین این قشری که نجوای دردها و انعکاس دهنده جامعه هستند مشکلات بسیاری را در زندگی خود تجربه کرده‌اند. از مشکلات بیمه گرفته تا اینکه بسیاری از نویسندگان و اهالی قلم که تفکرشان برای زایش تفکرات نو و ایده‌هایی برای روشن کردن افکار جامعه باشد درگیر مسائل اقتصادی بوده و آنها همواره مجبور هستند برای امرار معاش شغل دومی داشته باشند و اینکه این افراد درگیر چنین مسائلی در جامعه باشند اصلا شایسته نیست.
بسیاری از نویسندگان و اصحاب قلم اظهار دارند: کسانی که این روز را به نام قلم شناخته‌اند، هنوز نمی‌دانند اهداف قلم و این روز چیست. اگر روز قلم، روز تجلیل و بزرگداشت نویسندگان و بزرگان اهل اندیشه البته بدون طرفداری و وجود مرزبندی هایی باشد و اگر  این روز  به صاحبانش برگردد و فقط در حد یک روز در تقویم نباشد، قطعا می‌تواند بسیار کارساز باشد.
در این میان آنچه مسلم و مشخص است ارزش و اهمیت قلم است، چنانکه خداوند به قلم قسم خورده و افرادی که با قلم همنشین شده و انس گرفته اند و می نویسند همواره اهل اندیشه و تفکر هستند و چراغی در دستان خود دارند که به وسیله آن می توانند راهگشای مردم و آیندگان باشد ؛ پس نباید فراموش کرد که قلم همان قدر که می تواند راهگشا ی بشریت باشد، همانطور هم می تواند دیگران را به لغزش هایی وادارد.

دیدگاه نیوز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید