جمشید محمدی فرد – دیدگاه نیوز / مسجدسلیمان که خواستگاه وجودی آن در دوره مرحوم ویلیام دارسی بر استعداد نفت طلای پنهان آن استوار شد انتظار می رفت حداقل مانند شهرهای دیگر که در حوزه های مختلف کشاورزی، توریسم، شیلات و غیره رشد مطلوب داشته اند از
حداقل بهره ای در خدمات این غول تکنولوژی و پیشرفت داشته باشد، متاسفانه نه تنها به مدد کم کاری مسئولان نفتی از هیچ به هیچ رسید.
حالا در گیر و دار خدمات خانه های سازمانی شرکت نفت به جای چهره و منظره مناسب در خور شهر صنعت روز جهان نه تنها کمکی به وضعیت مبلمان شهر نکرده است، بلکه به قول زبان محلی بختیاری خودمان “کل خرابه هایی” شده اند که حالا باعث ژولیدگی هرچه بیشتر این چهره ناهمگون شهر است.
خانه هایی که به نظر میرسد جز مرحوم ویلیام دارسی لعنت الله علیه پس از گذشت صد و اندی سال تا کنون دست نوازشی بر صورت پیر وچروکیده آنها کشیده نشده است.
باید منتظر ماند و دید که بر سر این میراث به تلخی کشیده چه خواهد آمد؟!؟!، روح ویلیام هم از این وضع شاید در آسایش نباشد چه رسد به شهروندان مظلوم مسجدسلیمان که سال هاست این وضعیت را ناخرسندانه تحمل می کنند…
بدون نظر! اولین نفر باشید