همان شهری که وال استریت را در خود جای داده است و قلب بازار جهانی بورس در آن میتپد. ودر زیر آن نوشته بود که:
#نیویورک یکی از حساسترین صحنه های نبرد بشر با ویروس #کورونا است. دامنه آسیبی که این بحران به شهر، ایالت نیویورک و مردمانش زده، به راحتی قابل درک نیست. هر کس صحنه و بعدی خاص را جستجو میکند و به نمایش میگذارد. صدای آژیر آمبولانسها در شب نیویورک… و من که مدتی است که به ویژگیهای #جهان پساکرونا میاندیشم. این ویدیوی کوتاه از آن جهت برایم جالب بود که میدیدم این نشانی از عمق نفوذ #کرونا در زندگی بشر است. با این وجود، سؤالها و ابهامهای فراوانی در پیش است.
آیا این پدیده موقتی و یا دیرپاست؟ چه نهادها، ساختارها و سیستمهایی اعم از سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در برابر آن دوام خواهندآورد و کدامها فرو خواهند ریخت؟ و آیا با نهادهای جدیدی که تا کنون تجربه ناکردهایم روبهرو خواهیم شد؟
آیا نهاد #دولت_ملت دچار استحاله خواهد شد؟ نهاد دین چی؟
جهان پسا کرونا چگونه جهانی خواهد بود؟ #قدرت های بزرگ، متوسط و کوچک چه سرنوشتی خواهند داشت؟ آیا شاهد تغییری در ساختار و نظم جهانی خواهیم بود؟
#فردگرایی و یا جمع گرایی چه معناها و سرنوشتی خواهند یافت؟ آیا #اصل بقا یا صلح در سطح جوامع و نظام بینالملل عمل خواهد کرد؟ و آیا شاهد فروپاشی برخی تمدنها خواهیم بود؟
این سؤالها را با همگان در میان میگذارم تا بهطور جمعی بیندیشیم. صد البته که شما هم میتوانید به این سیاههی سؤالها بیفزایید. بیتردید ملتی موفقتر است که آمادگی دیدن و شنیدن واقعیت و تجزیه و تحلیل عالمانه آن را داشته باشد و بتواند بهموقع موضع بگیرد.
با آرزوی دیرپایی تمدنی ایران و سربلندی و سرفرازی آن.
*استاد دانشگاه تهران و وزیر سابق راه و شهرسازی
