دیدگاه نیوز / امیر حیدری
تکنولوژی به سمت و سوی عجیب و غریبی پیش میرود؛ یا حداقل من اینگونه فکر میکنم. در جریان نمایشگاه CES امسال به این نتیجه رسیدم که تکنولوژی بیشتر به سمت مصرفگرایی پیش رفته است. کلی وسیله و گجت هوشمند در حوزههای سلامت و خانهی هوشمند معرفی شدند که در نگاه اول خیلی جالب و هیجانانگیز بنظر میرسند؛ اما در عمل کاربرد تاثیرگذاری روی زندگی ما نخواهند داشت.
قبل از هر چیز شاید برخی از مردم بپرسند اصلاً تکنولوژی چیست؟ واقعاً اصطلاحاتی مانند تکنولوژی، فناوری، هوشمند، اسمارت، شبکه های اجتماعی یا از این دست لغات به چه معناست؟
تعریف جامع تکنولوژی عبارت است از: مجموعه ای متشکل از اطلاعات، ابزارها و تکنیک هایی که از علم و تجربه عملی نشأت گرفته اند و در توسعه، طراحی، تولید و به کارگیری محصولات، فرایندها، سیستم ها و خدمات مورد استفاده قرار می گیرند.
در فرهنگ نامه ویکیپدیا فناوری یا تکنولوژی شگردها وبه کاربردن ابزارها، دستگاهها، مادهها و فرایندهایی گره گشای دشواریهای انسان تعریف شده است.
حال باید پرسید جایگاه تکنولوژی در شهرستان مسجدسلیمان کجاست؟؟؟ چند درصد مردم در طول روز از محصولاتی که با تکنولوژی در ارتباطند استفاده کرده و این تکنولوژی ها تا چه حد می توانند در جهت رفاه و آسایش شهروندان چه در منزل و در زمان استراحت و چه در زمان انجام کارهای روزانه و یا در جهت کمک به مدیریت شهری مفید باشند؟
ماه گذشته بود که خبری مبنی بر افتتاح پارک علم و فناوری در شهرستان مسجدسلیمان به گوشمان رسید که خبری امیدوار کننده و خوب برای دوستداران تکنولوژی و دوستان صاحب ایده بود. اما تا چه حد شهروندان به اهمیت تکنولوژی در شهر و بیان کردن ایده های خود ایمان داشته و در این مسئله تامل میکنند؟
این پارکها دارای ساختاری مناسب هستند و سطح های مختلفی در اروپا ، خاورمیانه و آمریکا دارند و هر ساله کلاس هایی آموزشی را جهت ارتقا سطح خود برگزار و تمامی عملکرد ها از جمله انتخاب ریاست پارک ها توسط خود اعضای آن صورت می گیرد.
در حوزه خلیج فارس نیز ایران در میان کشورهایی همچون عراق، پاکستان، هند و کشور های حاشیه خلیج فارس با داشتن حداقل یک پارک علم و فنآوری در هر استان دبیرخانه این انجمن را در خاک خود جای داده است.
همانطور که گفته شد پارک های علم و فن آوری جز انجمن پارک های علم و فنآوری (IASP) هستند و وظیفه آنها حمایت از شرکت های دانش بنیان و تبدیل علم به تکنولوژی است.
برخی می گویند وظیفه این شرکت ها تبدیل علم به پول است اما زمانی این حرف صحت می یابد که مردم از این تکنولوژی استفاده کنند که در هر حال اولویت فعالیت این شرکت ها پیشرفت در تکنولوژی و سپس به واسطه آن کسب ثروت است.
بعضاً ممکن است برخی بپرسند تکنولوژی چگونه می تواند به رفاه شهروندان و یا سیستم مدیریت شهری کمکی بکند؟ فرض کنید دسته کلیدی دارید که به سیستم روشنایی منزل متصل است و زمانی که از خانه تان بیرون رفته اید و از سر کوچه تان دور تر شدید از طریق سیگنال های جی پی اس به گوشی تان دستور داده تا پیغامی به سیستم روشنایی منزل فرستاده و تمامی لامپ های روشن منزل را خاموش کند.
اصلاً چرا دسته کلید دارید وقتی میتوان قفل هوشمندی را تصور کرد که وقتی از خانه خارج شدید با اپلیکیشن نصب شده بر روی گوشی و یا پیامک می توان از هر جایی و هر زمانی تمامی قفل های منزل را باز کرده یا بست؟
ربات هوشمندی که خانه را جارو میکند یا مسواک هوشمندی که در زمان مسواک زدن میگوید که دندانها در چه وضعیتی هستند. یخچالهای هوشمند مجهز به کورتانا و الکسا یا ماشین لباسشوییهای چند کاره که مثلا میخواهند امکاناتی در اختیار ما قرار بدهند که با آنها میشود راحتتر زندگی کرد. شرکتهای مختلف برای اینکه بتوانند محصولاتشان را به نوعی قالب مشتری کنند، اسم هوشمند را روی آنها میگذارند. حالا هوشمند فقط به این معناست که میتوانید از راه دور و با استفاده از اپلیکشن روی کارکرد یخچال، ماشین لباسشویی یا هر دستگاه دیگری نظارت داشته باشید؛ اما در عمل چند نفر از ما واقعا از چنین ویژگیهایی استفاده میکنیم؟ اگر بگویم هیچ کس شاید دروغ نگفته باشم. خیلی کم پیش میآید که حتی از ویژگیهای هوشمند تلویزیون خودمان استفاده کنیم، چه برسد که بخواهیم با تنظیمات پیچیدهی این دستگاهها سر و کله بزنیم.
در بحث مدیریت شهری میتوان چراغ های راهنمایی را طراحی کرده که بدون نظارت با دوربین و هزینه های نگهداری اتاق کنترل ترافیک میزان شلوغی خیابان را تشخیص داده و خودش را کنترل کند؟ فرض کنید ساعت ۲ شب مجبور باشید ۱۸۰ ثانیه پشت چراغ قرمز منتظر بمانید در صورتی که چراغ راهنمایی هوشمند می تواند خلوتی خیابان را تشخیص داده و بعد از ۱۰ – ۲۰ ثانیه چراغ را سبز کند؟
یا پیاده رویی که از فشار ناشی از راه رفتن شهروندان می تواند تولید الکتریسیته کرده و چراغ های درون شهری را روشن نگه دارد، و یا هر ایده ی دیگری که فکرش را بکنید.
حال سوال اینجاست که آیا کسی در مورد جایگاه تکنولوژی در شهرستان مسجدسلیمان فکر کرده و چاره ای در مورد بازکردن جای تکنولوژی در میان مردم این شهر کرده است یا نه؟ گروه رایسام با بیش از ۱۴ سال سابقه کار در بازار کامپیوتر و با رویکرد مثبت در زمینه اخبار تکنولوژی تا حدودی توانسته نیازهای خبری شهروندان نسبت به تکنولوژی را برطرف نماید اما آیا استقبال از این گونه اخبار به اندازه ای هست که آنها را به استفاده مثبت و بیشتر از تکنولوژی ترغیب کند یا نه؟
هدف رایسام پس از مسائل تجاری در زمینه های طراحی و راه اندازی وبسایت های اینترنتی، طراحی و اجرای شبکه های کامپیوتری، تبلیغات گسترده اینترنتی، فروش انواع گوشی موبایل، لپتاپ و سخت افزار و برطرف کردن مشکلات نرم افزاری و . . . تولید، انتشار و ترویج مطالعه اخبار تکنولوژی و علاقمند کردن خبرخوانان به اخبار تکنولوژیست، زیرا همانگونه که هر شخصی علاقمند به شنیدن و یا خواندن اخبار سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است به همان اندازه نیازمند این است تا دانش خود در رابطه با تکنولوژی های جدید، فناوری ها تازه به بازار راه یافته و یا محصولاتی که قرار است به زودی به بازار راه یابند افزایش دهد.
در آخر میتوان تنها به این مورد اشاره کرد که با ساعتی مطالعه در مورد تازه های تکنولوژی از شنیدن اصطلاحاتی مانند تاچ آیدی، واقعیت افزوده و یا واقعیت مجازی، رباتهای هوشمند خودگردان، ساعتهای هوشمندی که به سلامتی هر چه بیشتر شما کمک میکنند، شلوار هوشمندی که به شما در پیدا کردن آدرس مورد نظر کمک خواهد کرد و یا هر اختراع جدید دنیای علم و فناوری شگفت زده نشده و احساس سردرگمی و بی اطلاعی نکنید.
بدون نظر! اولین نفر باشید