شاید همان پرنده ای باشد که بر روی یک نماد نشسته است نمادی که ۴ سمت دارد و در زیر آن درختی است. چند سالی است که بر دیوار های این نماد شکلهای کشیده اند و رنگی زده اند اما هنوز هم شکل اصلی این نماد تغییر نکرده است. نمی دانم شاید همه شما ندانید زمانی که این نماد را ساختند با این اصل به آن نگاه میکردند که این پرنده نماد مردمی است که از مسجدسلیمان کوچ میکنند هر چند شاید بیشتر به پرنده آزادی می ماند.
اما آزادی از چه چیزی؟ برای خیلی از کسانی که آن سالها از مسجدسلیمان کوچ میکردند این کوچ اجباری نوعی آزادی بود که برای بدست آوردنش همه کار میکردند. هنوز هم بسیاری از مردم با همین دید به مسجدسلیمان می نگرند. شهری که از بسیاری از جهات ساختارهای یک شهر پویا را ندارد ماندن در آن هم نمی تواند روح بسیاری از مردم را سیراب کنند.
خیلی ها با این عقیده از شهرشان کوچ کردند و رفتند، خیلی ها به شهرهای دور و نزدیک بار سفر بستند و بسیاری دیگر باز نگشتند. چند سالی است که واژه رفتن برای مردم این شهر عوض شده بسیاری اگر چه بار کوچ میبندند اما دل دادن به آینده آنها را از رفتن باز میدارد. واقعیت اینست که شرایط در حال تغییر است و زیر بناهای شهری در حال بنا شدن و شهری که تا دیروز بسیاری از این موارد را نداشت امروز در حال عبور از این بحران است.
حالا ساخت و ساز ساختمانهای چند طبقه بیشتر شده و زیر ساخت های آب و برق و گاز در حال گسترش است. هر چند بر فلکه بانک ملی هنوز یک پرنده نقش بسته است و هر چند تنها چیزهای کوچکی برای دلبستن به آینده است اما آن کسانی که برای تغییر کمر همت بسته اند خوب می بود شکل این میدان را عوض میکردند که شاید ذهنیت بسیاری از ما برای رفتن به ماندن تغییر میکرد. بعضی وقتها تغییرات بزرگ از نماد ها شروع میشوند. این مبنای حرکت های بزرگ است.
بدون نظر! اولین نفر باشید