بهزاد امیری، کاپیتان تیم ملی تکواندوکار ناشنوایان، مهم ترین انتظار خود از فدراسیون را برقراری عدالت میان ورزشکاران ناشنوا و شنوا می داند.
بهزاد امیری، تکواندو کار تیم ناشنواین در خصوص ابتدا انجام این ورزش عنوان کرد: در مسابقات استانی، کشوری و دانشجویی مقام های زیادی آورده ام و از اولین کسانی بوده ام که به تیم ملی دعوت شدم.
امیری سابقه ۱۳ سال پوشیدن پیراهن تیم ملی را دارد و کاپیتان تیم ناشنوایان است.
او که خانواده اش را مشوق اصلی خود می داند، گفت: مادرم تکواندوکار بود و این موضوع باعث شد که من و خواهرم نیز وارد این ورزش شویم. خواهرم حتی به تیم ملی هم رسید، اما مصدوم شد و نتوانست ادامه بدهد.
کاپیتان تیم ملی تکواندو ناشنوایان، در حال حاضر رنکینگ دوم جهان را دارد و در مسابقات جهانی ۲۰۲۱ و آسیایی ۲۰۲۳ توانست به مدال طلا دست یابد. امیری همچنین مقام سوم پارالمپیک ۲۰۲۱ را دارد.
تکواندوکار پر افتخار تیم ملی که از تبعیض میان ناشنوایان و شنوایان گله دارد، در این رابطه اظهار داشت: جوایز بین این دو گروه برابر نیست و ناشنوایان از سهمیه کار و تحصیل در دانشگاه دولتی محروم هستند. هر بار پیگیری میکنیم می گویند هنوز در مجلس تصویب نشده است، نمی دانم چه گناهی کرده ایم که در تقدیر خداوند ناشنوا شده ایم.
وی ادامه داد: در حال حاضر نگهبان یک مرکز خرید هستم و تلاش می کنم تا بتوانم هزینه مربوط به تمرینات مسابقات پیش رو را تامین کنم. انتظار دارم میان ما و تیم شنوایان عدالت برقرار شود.
امیری که مهم ترین هدف خود را کسب طلای المپیک می داند، در این باره گفت: به دو هدف خود یعنی قهرمانی در مسابقات آسیایی و سپس جهانی رسیدم، اکنون نیز تمام تلاش خود را برای المپیک ۲۰۲۴ و فتح سکوی اول خواهم کرد.
بهزاد امیری در پایان عنوان کرد: ورزشکار حرفه ای باید زمانی که از سکوی توزیع مدال پایین می آید، به مسابقه بعدی فکر کند و در هر حال منش قهرمانی داشته باشد. قهرمان شدن سخت است اما قهرمان ماندن از آن نیز سخت تر و مهم تر است.
انتهای پیام/
بدون نظر! اولین نفر باشید